Magda Augusteijn

In het dagelijkse leven, als we boodschappen doen, koken of aan het werk zijn, ervaren we onze omgeving en de tijd als een natuurlijk, doorlopend geheel. Maar als je echt gaat opletten hoe je zintuigen de omgeving opnemen, dan merk je dat het allemaal losse fragmenten zijn die je aan elkaar rijgt. Je knippert met je ogen, draait je hoofd naar rechts, werpt een blik op een auto die je hoort, ziet de auto op een afstandje inparkeren. En kijkt weer vooruit naar de moeder met kind op de fiets die zo langzaam rijdt dat je er niet langs kan. Er jeukt iets op je hand, je vraagt je af wat er zo kriebelt, je ogen draaien zich naar beneden. Zo neem je allerlei fragmenten van je omgeving op en je ervaart het als één en dezelfde gebeurtenis: een fietstochtje door de stad.